STROPY TERIVA
 

Zużycie materiału
Zużycie materiału na 1 m2 stropu podano w poniższej tabeli.

Masa jednostkowa stropów
Masa 1 m2 stropu wynosi:

Izolacyjność akustyczna
Izolacyjność akustyczna stropu powinna spełniać wymagania określone w normie PN-87/B-02151/03. W celu zagwarantowania spełnienia tych wymagań, rozwiązania podłóg w budownictwie mieszkaniowym i ogólnym należy przyjmować według "Katalogu rozwiązań podłóg dla budownictwa mieszkaniowego i ogólnego".
Rozwiązania podłóg należy przyjmować wedłóg tego katalogu pod warunkiem, że masa 
1 m2 podłogi nie przekroczy 120 kg.

Odporność ogniowa
Odporność ogniowa stropów TERIVA-F wynosi 1 h, przy otynkowaniu tynkiem cementowo-wapiennym, grubości 1,5 cm. Odporność ogniowa stropów może być zwiększona przez zastosowanie innego wykończenia stropu lub specjalnych 
zabezpieczeń.

Obciążenia
Całkowite obciążenie charakterystyczne stropu (i jego składowe) znajdują się poniższej tabeli.

ZASADY PROJEKTOWANIA STROPÓW
 
Forma i układ obliczeń statycznych powinny być zgodne z wymaganiami PN-90/B-03000. Obliczenia statyczne stropu należy wykonywać wg. PN-76/B-3001, a przyjmowanie obciążeń powinno być zgodne z PN-82/B-02000, PN-82/B-2001, PN-82/B-02003, PN-80/B-02010 i PN-77/B02011.

Obliczenia statyczne stropu polegają na zestawieniu obciążeń i porównaniu ich z wartościami podanymi w tabeli. Wartość tych obciążeń należy ustalić przy założeniu pracy statycznej stropu jako belki wolnopodpartej.

Wartości obciążeń maksymalnych i przekroje zbrojenia belek określono na podstawie analizy pracy stropu w stanie granicznym nośności na zginanie w przekroju środkowym oraz w stanie granicznym ugięć. Stan graniczny nośności na ścinanie w przeproju przypodporowym oraz rozwarcia rys prostopadłych i ukośnych wobec zachowania wymiarów stropu i nieprzekroczenia granicznych średnic zbrojenia przyjęto według danych dla stropów TERIVA.

Z uwagi na nośność przekrojów przypodporowych dla stropów TERIVA-F II, o rozpiętości 7,4 m do 7,8 m oraz TERIVA-F III, o rozpiętości 6,2 m do 7,2 m wymagane jest dodawanie na budowie zbrojenia w postaci strzemion o średnicy 5,5 mm ze stali klasy A-I gatunku St3S. Strzemiona te połączone ze sobą za pomocą prętów konstrukcyjnych o średnicy 
8 mm stanowią szkielet, jak pokazano na poniższym rysunku nakładany na kratownice belek, z obu jej końców, bezpośrednio po ułożeniu pustaków.

W przypadku wykonywania stropu wieloprzęsłowego zaleca się nakładanie nad stałymi podporami środkowymi szkieletu ciągłego o wymaganej długości dla belek z obu stron podpory z uwzględnieniem szerokości podpory.

Uzyskanie ugięć stropu mniejszych od dopuszczalnych jest możliwe pod warunkiem wykonania odwrotnego wygięcia belek (przed ich zabetonowaniem) o wartości 15 mm dla następujących rozpiętości.

Maksymalne wartości obciążeń przypadające na 1 m pasma stropu o szerokości 60 cm dla stropu TERIVA-F I oraz 45 cm dla stropu TERIVA-F I bis, TERIVA-F II i TERIVA-F III przedstawia poniższa tabela.

Obliczenia statyczne dodatkowych elementów stropu, tzn. żeber, podciągów itp. należy wykonać zgodnie z PN-84/B-03264.
  

ZASADY WYKONYWANIA STROPÓW
 
Warunki przystąpienia robót
Do wykonania stropu można przystąpić po sprawdzeniu:
- zgodności wykonania podpór (stałych) stropu z dokumentacją techniczną,
- wypoziomowania podpór.

Układanie i podpieranie belek
Belki należy układać w rozstawie co 60 cm dla stropu TERIVA-F I i 45 dla stropu 
TERIVA-F I bis, TERIVA-F II, TERIVA-F III. Sprawdzenie rozstawu belek dokonuje się przez ułożenie po jednym pustaku między nimi przy każdym końcu belki.

Najmniejsza długość oparcia belki na murze lub innej podporze stałej powinna wynosić 
8 cm w przypadku stropu TERIVA-F I i 11 cm w pozostałych stropach. Końce belek należy opierać za pośrednictwem warstwy zaprawy cementowej marki M 12 o grubości ok. 2 cm. Sposób opierania belek przedstawiono na poniższym rysunku.

W przypadku wykonania wieńca opuszczonego, belki należy opierać na podporach montażowych ustawionych przy licu ściany nośnej lub odległości nie większej niż 0,3 m od lica. Dolna krawędź wieńca opuszczonego powinna znajdować się poniżej spodu belki w odległości nie mniejszej niż 4 cm.

Oprócz podpór stałych należy stosować także podpory montażowe, których liczba dla jednej belki zależy od rozpiętości stropu i wynosi: przy rozpiętości do 3,9 m - 1 podpora, od 4,0 do 6,0 - 2 podpory oraz powyżej 6 m - 3 podpory.
Podpory montażowe z uwzględnieniem podpory pod żebram rozdzielczym należy ustawiać w równych odstępach pod węzłami dolnego pasa kratownicy. Przed ułożeniem belek, podpory stałe i montażowe, powinny być w kierunku prostopadłym do osi belek spoziomowane, a w ierunku równoległym - spoziomowane lub z wykonaną strzałką odwrotną przy podanych powyżej rozpiętościach. Sposób podpierania belek powinien być zgodny z poniższym rysunkiem.


Układanie pustaków
Po ułożeniu belek przestrzenie między nimi należy wypełnić pustakami stropowymi układając je z odpowiednio usztywnionych pomostów roboczych, których poziom powinien być niższy od dolnej powierzchni belek o ok. 60 cm.
Układanie pustaków na stropie należy prowadzić w jednym kierunku, prostopadłym do belek. Powierzchnie czołowe pustaków przylegające do wieńców, podciągów i żeber rozdzielczych powinny być przed ich ułożeniem zamknięte (zadeklowane). Pustaków nie należy opierać na podporach stałych, na których są ułożone belki.

Układanie zbrojenia przypodporowego
W stropach TERIVA-F II o rozpiętości 7,4 - 7,8 m oraz w stropach TERIVA-F III o rozpiętości 6,2 - 7,2 m na kratownicę stalową z obu końców każdej belki należy nałożyć szkielet stalowy wg zamieszczonego wcześniej rysunku. Szkielet ten należy założyć tak, aby pierwsze strzemię znajdowało się w licu podpory stałej. Sposób ułożenia zbrojenia przypodporowego przedstawia rysunek.


Wieńce stropowe
Na obrzeżach stropów, na ścianach nośnych i ścianach równoległych do belek należy wykonać wieńce żelbetowe o wysokości nie mniejszej niż wysokość stropu i szerokości co najmniej 12 cm. Zbrojenie wieńców powinno składać się co najmniej z trzech prętów o średnicy nie mniejszej niż 10 mm. Zaleca się stosowanie 4 prętów o średnicy 10 mm.
Strzemiona o średnicy 4,5 mm powinny być rozmieszczone co 25 cm. Pręty zbrojeniowe belek należy zakotwiczyć w wieńcach. Wieńce należy betonować równocześnie ze stropem.

Żebra rozdzielcze
W stropach TERIVA-F począwszy od rozpiętości 4,2 m należy stosować żebra rozdzielcze o szerokości 7 - 10 cm i wysokości równej wysokości stropu. Żebro rozdzielcze powinno znajdować się w środkowej części stropu. Zbrojenie żebra rozdzielczego powinno składać się z dwóch prętów (jeden pręt w górnej strefie żebra, a drógi w dolnej). Średnica prętów powinna wynosić co najmniej 10 mm. Pręty powinny być połączone strzemionami o średnicy 4,5 mm rozstawionymi co 30 cm. Przekrój przez żebro rozdzielcze przedstawia rysunek.

Żebra pod ścianki działowe równoległe do belek
Pod ściankami działowymi usytuowanymi równolegle do belek stropowych należy wykonać wzmocnione żebra stropowe. Wzmocnione żebra stropowe mogą być wykonane przez ułożenie dwóch belek kratownicowych obok siebie lub przez wykonanie belki żelbetowej. Belki żelbetowe i żebra wzmocnione należy obliczać na całkowity ciężar ścianki działowej. Przykłady rozwiązania żeber pod ścianki działowe równoległe do belek przedstawiono na rysunku.




Betonowanie stropu
Do betonowania stropu można przystąpić po ułożeniu belek i pustaków oraz po zmontowaniu zbrojenia przypodporowego, zbrojenia wieńców i żeber. Bezpośrednio przed betonowaniem należy ze stropu usunąć wszelkie zanieczyszczenia, a pustaki i belki polać obficie wodą.

Betonowanie należy wykonać na całej rozpiętości, posuwając się stopniowo w kierunku prostopadłym do belek.

W czasie betonowania należy zwracać szczególną uwagę na dokładne wypełnienie mieszanką betonową wszystkich przestrzeni, prawidłowe zagęszczenie betonu i należytą jego pielęgnację szczególnie w okresie podwyższonych lub obniżonych temperatur powietrza. Klasa betonu powinna być zgodna z dokumentacją projektową, jednak nie niższa niż B 15, a wykonanie betonu powinno odpowiadać normie PN-88/B-06250.

Jeżeli beton jest podawany na strop w sposób obciążający konstrukcję, to transport poziomy betonu po stropie  może odbywać się taczkami o pojemności nie większej niż 0,075 m3 systemem wahadłowym, po sztywnych pomostach ułożonych prostopadle do belek stropowych. Pomosty powinny być wykonane z desek o grubości co najmniej 38 mm i szerokości min. 20 cm, a na krawędziach bocznych powinny być obite listwami zabezpieczającymi przed stoczeniem się taczek z pomostów.


BADANIA STROPÓW PRZY ODBIORZE
 
Badania należy przeprowadzić dla każdego wykonanego stropu. Rozróżnia się dwa rodzaje badań: badania odbioru częściowego oraz badania odbioru końcowego.

Zakres badań odbioru częściowego
Badania odbioru częściowego powinny być wykonane przed przystąpieniem do betonowania stropu i powinny obejmować sprawdzenie:
a) zgodności z dokumentacją techniczną stropu przygotowanego do betonowania,
b) materiałów i elementów stropu,
c) ułożenia belek, w tym sprawdzenie:
   - prawidłowości oparcia belek na podporach,
   - podparcia montażowego,
   - poziomego ułożenia belek i ewentualnie odwrotnej strzałki wygięcia,
d) zbrojenia (średnic i położenia),
e) ułożenia pustaków.

Zakres badań odbioru końcowego
Badania odbioru końcowego należy przeprowadzać po usunięciu podparcia montażowego oraz rozdeskowaniu tych miejsc stropu, które były wypełnione betonem np. żeber. Badania te powinny obejmować sprawdzenie:
a) wyglądu zewnętrznego zabetonowanego stropu,
b) poziomości wykonania stropu,
c) prawidłowości i wykonania wieńców, żeber, wylewek itp.

Warunki przystąpienia do badań
Przed przystąpieniem do badań należy sprawdzić, czy podpory stropu zostały wykonane zgodnie z dokumentacją techniczną. W okresie niskich temperatur należy sprawdzić, czy podczas betonowania stropu zostały zachowane wymagania podane w normie PN-63/B-06251 oraz Instrukcji ITB nr 282.

Opis badań
Sprawdzenie zgodności z dokumentacją techniczną stropu przygotowanego do betonowania polega na porównaniu przez oględziny i pomiary usytuowania belek, żeber, podciągów i wieńców z wymaganiami niniejszych wytycznych i dokumentacji technicznej.

Sprawdzenie materiałów i elementów stropu polega na odszukaniu w dzienniku budowy i innych dokumentacjach zapisów stwierdzających zgodność użytych materiałów i elementów z wymaganiami niniejszych wytycznych.

Sprawdzenie prawidłowości oparcia belek na podporach i podparcia montażowego polega na oględzinach, pomiarach i porównaniu szczegółów oparcia belek na podporach oraz szczegółów podparcia montażowego belek z wymaganiami "Układania i podpierania belek".

Sprawdzenie poziomego ułożenia belek i ewentualne strzałki odwrotnej polega na ustaleniu ułożenia belek względem dowolnie obranego stałego punktu przy użyciu odpowiedniego sprzętu np. poziomicy rurkowej.
 
 

 
Zadzwoń i sprawdź naszą ofertę: tel. (012) 275-11-05